Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Krośnie

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II Ka 3/20

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Rejonowego w Krośnie z dnia 14 listopada 2019r., sygn. akt II K 818/18

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☒ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3.STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.1.

.

.

.

3.1.2.

3.1.3.

Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia a mający wpływ na treść wyroku przejawiający się w błędnym przyjęciu, że czyn zarzucany oskarżonemu polegający na prowadzeniu w dniu 22 grudnia 2017 r. w M. samochodem marki O. (...) nr rej. (...) po drodze publicznej pod wpływem środków odurzających w stężeniu 5,5 ng/ml (...) cechuje się wysokim stopniem winy i społecznej szkodliwości, pomimo że na - podstawie zgromadzonego materiału dowodowego nie można ustalić jakiemu stanu nietrzeźwości odpowiadała ta ilość (...) i jaki był wpływ tego środka na zaburzenia psychomotoryczne oskarżonego, tym bardziej że opis zachowania oskarżonego w protokole pobrania krwi i w zeznaniach świadków wskazuje, że zachowywał się jak osoba, która nie była pod działaniem środków odurzających co wskazuje, że środek odurzający (...) odpowiadał stanowi stężenia alkoholu na poziomie dolnego progu stanu nietrzeźwości- czyli na poziomie około 0,5 promila - co uzasadnia przyjęcie poglądu, że wina i społeczna szkodliwość czynu me są znaczne.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzut jest nieuzasadniony. Wydane w przedmiotowej sprawie opinie Instytutu Ekspertyz Sądowych im. Prof. dra J. S. w K. jednoznacznie wskazują, że stwierdzone we krwi oskarżonego stężenia (...) oraz jego metabolitu (...) są podobne do skutków, jakie wywołuje alkohol w stężeniu wyższym niż 0,5 promila. U oskarżonego stwierdzono obecność (...) w stężeniu 5,5 ng/ml, a zatem ponad dwukrotnie wyżej niż odpowiadające skutkom zaburzeń psychomotorycznych takich jak powyżej 0,5 promila alkoholu we krwi. Opinie były jasne i pełne w rozumieniu opisanym w wyroku Sądu Najwyższego z 3 lipca 2007r. [II KK 321/06, teza II, LEX 299187], a nadto precyzyjne i nie zostawiały pola do luźnej interpretacji. Obrońca nie dysponuje wiedzą fachową z dziedziny objętej opinią, dlatego jego oceny trzeba traktować jako subiektywne. Także wywodzące się stąd wnioski o nieznacznym stopniu winy i społecznej szkodliwości czynu mają charakter dowolny i przeciwny ustaleniom faktycznym, w których oskarżony znajdował się pod znacznym wpływem środków odurzających.

Podzielić należy stanowisko Sądu Rejonowego, że stopień winy i społecznej szkodliwości czynu był wysoki. Słusznie Sąd uznał, że „oskarżony miał pełną świadomość, że siadając za kierownicę samochodu pod wpływem środków odurzających rażąco narusza zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, nie jest zdolny do bezpiecznego prowadzenia pojazdu i stanowi realne zagrożenie dla innych uczestników ruchu”.

W przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki do warunkowego umorzenia postepowania wobec oskarżonego. Przeciwstawiają się temu występujące przy ustalaniu stopnia zawinienia elementy strony podmiotowej i przedmiotowej, które powodują uznanie, na podstawie powołanych wyżej okoliczności, że winy i społecznej szkodliwość czynu oskarżonego nie można uznać za nieznaczne.

Naruszenie art. 2§ 2 k.p.k., art. 4 k.p.k., art. 5§2 k.p.k., art. 410 k.p.k. i art. 7 k.p.k. przez:

-pominięcie przez Sąd opisu zachowania oskarżonego w protokole pobrania krwi z 22.12.2017 r., zachowania oskarżonego w czasie zatrzymania i jego wyjaśnień w tym zakresie, z których to dowodów wynika, że oskarżony zachowywał się jak osoba niebędąca pod działaniem środka odurzającego,

-dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów z pominięciem zasad prawidłowego rozumowania; wskazań wiedzy przy ustaleniu, że stopień winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonego jest wysoki bez bliższego określenia, jakimi kryteriami sąd się kierował dokonując takich ustaleń, skoro nie udało się stwierdzić, jakiemu stężeniu alkoholu odpowiada 5,5 ng/ml (...) oraz w jakim stopniu ten środek zakłócał działania psychomotoryczne, skoro zachowanie oskarżonego nie wskazywało, że jest pod działaniem środka odurzającego.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny:

Sąd Rejonowy nie dopuścił się naruszenia żadnego z wymienionych przepisów. Wbrew twierdzeniom apelacji z wymienionego protokołu pobrania krwi nie wynika, że oskarżony „zachowywał się jak osoba nie będąca pod działaniem środka odurzającego”, a coś przeciwnego. Końcowy zapis protokołu jednoznacznie wskazuje, że „badany może być pod wpływem substancji odurzających lub psychotropowych”. Nieprawdziwie apelacja także wywodzi, że Sąd pierwszej instancji nie wskazał czym kierował się ustalając wysoki stopień winy i społecznej szkodliwości czynu. Przy omówieniu poprzedniego zarzutu zacytowano fragment uzasadnienia opisujący te okoliczności.

Naruszenie art. 424§1 pkt l k.p.k. przez niewskazanie w pisemnym

uzasadnieniu zaskarżonego wyroku dlaczego Sąd pominął dowody w postaci "Protokołu pobrania krwi" oskarżonego z 22.12.2017 r. ( k-27) który opisuje zachowanie oskarżonego nieodbiegające od normy oraz wyjaśnienia oskarżonego dotyczące zatrzymania go przez policję.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny:

Zarzut całkowicie chybiony. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd powołał przedmiotowy protokół w podstawie ustalenia stanu faktycznego /k.168/ Podobnie jak przy poprzednim zarzucie nieprawdziwie apelacja podaje, że protokół ten wskazuje, że oskarżony „zachowywał się jak osoba nie odbiegająca od normy”, w sytuacji gdy końcowy zapis protokołu jednoznacznie stwierdza, że „badany może być pod wpływem substancji odurzających lub psychotropowych”.

3.1.4

Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wymierzenia środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych przez przyjęcie, ze ustalona wysokość stężenia środka odurzającego w organizmie oskarżonego uzasadnia wyłączenie oskarżonego od prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, podczas gdy w tej sprawie nie znając zakresu oddziaływania (...) na reakcję psychomotoryczną sprawcy przy stężeniu 5,5 ng/ml oraz przy uwzględnieniu osobowości oskarżonego zasadnym było orzec zakaz prowadzenia tylko pojazdów kat. B lub wyłączenie z zakazu innych kategorii poza B.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny:

Zarzut błędnie sformułowany. Jego istotę stanowi niewspółmierność orzeczonego środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, który został podniesiony w kolejnym punkcie apelacji.

3.1.5

Rażąca niewspółmierność środka karnego orzeczonego na zasadzie art. 42§ 2 k.k. w pkt II wyroku przez orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów na okres lat 3-ch, podczas gdy w ustalonym stanie sprawy odpowiednim zakazem byłby zakaz prowadzenia pojazdów tylko kategorii B lub wyłączenie z zakazu innych kategorii poza B celem umożliwienia oskarżonemu kontynuowania pracy na innych kategoriach prawa jazdy.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny:

Nie doszło do niewspółmierności orzeczonego środka karnego.

Orzeczenie przez Sąd Rejonowy środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów na okres 3 lat miało charakter obligatoryjny i wynikało z literalnego brzmienia przepisu art. 42 § 2 k.k.

Orzeczenie zakazu jedynie pojazdów kategorii B lub wyłączenie z zakazu innych kategorii jest niemożliwe w realiach sprawy. Oskarżony prowadził samochód dostawczy, a konieczne jest zachowanie związku między zakresem orzekanego zakazu a rodzajem pojazdu, jakim poruszał się sprawca. W zakres orzeczenia o zakazie prowadzenia pojazdów mechanicznych, w pierwszej kolejności, powinno wchodzić uprawnienie do prowadzenia pojazdu tego rodzaju, którym sprawca dopuścił się przestępstwa. Orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych innego rodzaju niż ten, do którego należał pojazd prowadzony przez sprawcę, pozostaje w oczywistej sprzeczności z istotą tego zakazu i stanowi rażącą obrazę przepisu art. 42 k.k. /wyrok SN z dnia 20 marca 2014 r., III KK 461/13, LEX nr 1455439/

3.2.1.

Wniosek

Wnioski apelacyjne obrońcy i oskarżonego o warunkowe umorzenie postępowania i orzeczenie środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres l roku

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

W przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki do warunkowego umorzenia postepowania wobec oskarżonego i uznania stopnia zawinienia oraz społecznej szkodliwości czynu za nieznaczne. Przeciwstawiają się temu, występujące przy ustalaniu stopnia zawinienia, elementy strony podmiotowej i przedmiotowej. Jak słusznie uznał Sąd Rejonowy oskarżony miał pełną świadomość, że siadając za kierownicę samochodu pod wpływem środków odurzających rażąco narusza zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, nie jest zdolny do bezpiecznego prowadzenia pojazdu i stanowi realne zagrożenie dla innych uczestników ruchu. Oskarżony nagminnie zażywał narkotyki pomimo, że zawodowo prowadził pojazdy mechaniczne. Nadto, nie zatrzymał się do kontroli i podjął ucieczkę przed funkcjonariuszami Policji. Przeczy temu także postawa oskarżonego, który bagatelizuje swoje zawinienie.

3.2.2.

Wniosek

Wnioski apelacyjne obrońcy i oskarżonego o orzeczenie wobec oskarżonego środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii B w miejsce wszelkich pojazdów lub wyłączenie z zakazu prowadzenia pojazdów kategorii określonego rodzaju

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Orzeczenie przez Sąd Rejonowy środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów na okres 3 lat miało charakter obligatoryjny i wynikało z literalnego brzmienia przepisu art. 42 § 2 k.k.

Orzeczenie zakazu jedynie pojazdów kategorii B lub wyłączenie z zakazu innych kategorii jest niemożliwe w realiach sprawy. Oskarżony prowadził samochód dostawczy, a konieczne jest zachowanie związku między zakresem orzekanego zakazu a rodzajem pojazdu, jakim poruszał się sprawca. W zakres orzeczenia o zakazie prowadzenia pojazdów mechanicznych, w pierwszej kolejności, powinno wchodzić uprawnienie do prowadzenia pojazdu tego rodzaju, którym sprawca dopuścił się przestępstwa. Orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych innego rodzaju niż ten, do którego należał pojazd prowadzony przez sprawcę, pozostaje w oczywistej sprzeczności z istotą tego zakazu i stanowi rażącą obrazę przepisu art. 42 k.k. /wyrok SN z dnia 20 marca 2014 r., III KK 461/13, LEX nr 1455439/ W tej sytuacji okoliczności dotyczące sytuacji osobistej, czy deklarowanej chęci wykonywania zawodu kierowcy, nie mogą mieć znaczenia.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Nie dotyczy

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

Nie dotyczy

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Zaskarżony wyrok utrzymano w mocy w całości.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Wyrok należało uznać za słuszny i trafny, zarówno w zakresie winy, jak i kary oraz orzeczonego środka karnego. Ustalenia faktyczne były prawidłowe i oparte o jasne, rzetelne i profesjonalne opinie biegłych. Ocena stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości była słuszna i zasadnie wskazywała, że ich stopień był wysoki. Orzeczenie środka karnego w wysokości 3 lat było obligatoryjne, a wyłączenie kategorii pojazdów, którym kierował oskarżony niemożliwe.

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

Nie dotyczy.

Zwięźle o powodach zmiany

Nie dotyczy.

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.

Nie dotyczy.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

Nie dotyczy.

5.3.1.2.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

Nie dotyczy.

5.3.1.3.

Konieczność umorzenia postępowania

☒ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

Zaistniała bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. – oskarżona T. K. zmarła.

5.3.1.4.

Nie dotyczy.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

Nie dotyczy.

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

Nie dotyczy.

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Nie dotyczy.

6.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6.1

Wobec nieuwzględnienia apelacji w całości Sad Odwoławczy zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu za postępowanie odwoławcze oraz opłatę za drugą instancję. Podstawą orzeczenia o kosztach za postępowanie odwoławcze jest przepis art. 636 § 1 k.p.k., natomiast o opłacie za drugą instancję orzeczono na podstawie art. 8 ustawy o opłatach w sprawach karnych.

7.  PODPIS

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Oskarżony i jego obrońca

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Rozstrzygnięcie co do winy i środka karnego

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana